Mamy rodzinne adresy w domenie imie@szorc.pl. Chcesz mieć własny? Napisz do nas →
Historia jednego nazwiska, spisywana wspólnie.
Powoli, cierpliwie budujemy żywe archiwum rodziny Szorc — interaktywną kronikę i kompendium wiedzy o naszych korzeniach, gałęziach i ludziach.
Podziel się swoją historiąTen projekt powstał, by to zmienić. Zbieramy imiona, daty, miejsca, dokumenty i wspomnienia w jednym trwałym miejscu — otwartym dla każdego, kto do rodziny Szorc należy albo jej szuka.
Drzewo rodziny, gałąź po gałęzi — imiona, daty i miejsca.
Skany, fotografie i pamiątki w jednym, trwałym miejscu.
Ludzie o nazwisku Szorc — dziś rozproszeni, tu połączeni.
Nazwisko Szorc może wywodzić się od dawnego słowa „szorc”, które w staropolszczyźnie oznaczało część zbroi, a w późniejszym użyciu gwarowym także fartuch lub zapaskę. Możliwy jest również związek z niemieckim „Schurz”, oznaczającym fartuch lub krótki element odzieży. Nazwisko mogło więc powstać od przezwiska, wykonywanego rzemiosła albo charakterystycznego stroju.
Ród Szorc herbu Mora pojawia się w źródłach genealogicznych jako jedna z wpływowych rodzin pruskich, której pochodzenie tradycja wywodzi z Saksonii. Według przekazów pierwotnie nosili nazwisko Kostitz albo Kostycz, a jedna z gałęzi rodu już w XIV wieku osiedliła się na północnym Mazowszu i Podlasiu.
Szczególne miejsce w tej historii zajmują Szorce — dawna okolica szlachecka w województwie podlaskim w parafii Trzcianne. To właśnie z tym miejscem tradycja genealogiczna najczęściej łączy podlaski ślad rodu Szorc. Szorcowie byli notowani w aktach ziemi bielskiej, a w XIX wieku przedstawiciele rodu mieli zostać wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim.
Źródło: polishgenealogy1.blogspot.com →Według tradycji genealogicznej jedna z gałęzi rodu miała osiedlić się na północnym Mazowszu i Podlasiu już w XIV wieku.
Wieś Szorce została założona już w początkach XV wieku.
Szorcowie z Obrębu mieli być stale notowani w aktach ziemi bielskiej od 1421 roku.
Przedstawiciele rodu Szorc herbu Mora mieli zostać wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim.
Rotmistrz wojsk królewskich i starosta kiszewski. Jeden z wcześniejszych znanych przedstawicieli rodu Szorc herbu Mora.
Podkomorzy malborski, starosta kiszewski i poseł na sejm. Najbardziej rozpoznawalna postać związana z historyczną linią rodu.
Dziedzic Szramowa, wzmiankowany w 1597 roku. Ważny ślad źródłowy potwierdzający dawne występowanie nazwiska.

Herb Mora to dawny herb szlachecki znany polskiej heraldyce co najmniej od XV wieku. Występował również pod nazwami Mory, Morawa oraz Murzynowa Głowa. Nazwa herbu wiązana jest z niemieckim słowem Mohr, oznaczającym Maura — postać, która w średniowiecznej Europie symbolizowała świat odległy, egzotyczny i rycersko wyobrażony.
Znakiem herbu jest głowa Maura w czerwonym polu tarczy, przewiązana srebrną opaską. W klejnocie umieszczano trzy strusie pióra, a w niektórych odmianach pojawiała się także pełniejsza postać Maura z łukiem i strzałą. Dawne określenie „Murzynowa Głowa” należy rozumieć jako historyczną nazwę godła herbowego, nie jako współczesny opis osoby. W heraldyce podobne motywy były znane w wielu krajach Europy i najczęściej odnosiły się do symboliki odległych krain, odwagi, wypraw oraz rycerskiej tradycji.
Źródło: pl.wikipedia.org →Nosisz nazwisko Szorc, masz je w rodzinie albo po prostu trafiłeś tu z ciekawości — odezwij się. Chętnie poznamy Twoją historię, wspomnienia i miejsca, z którymi związana jest Twoja gałąź rodziny. Każdy kontakt może być początkiem nowej rozmowy i kolejnym kawałkiem wspólnej historii.